De ontstaansgeschiedenis van orgonite

 Wilhelm Reich en orgone energie

 

 

Het moderne orgonite is ontstaan rond de milleniumwisseling en is gebaseerd op de ontdekking van de Oostenrijk-Hongaarse wetenschapper Wilhelm Reich (1897-1957; psychiater, bioloog, natuurkundige,  seksuoloog, communist en collega van Freud) . Na jaren van micro-biologisch onderzoek ontdekte hij in de jaren 30 van de vorige eeuw een kosmische energie die hij Orgone noemde en die te vergelijken is met de begrippen Ch’i, Prana, Flow, Vitale Ether, Nulpuntenergie, Torsion Waves, Tachyon, Scalar Energy of Goddelijk Bewustzijn..

 

Reich wist dat anorganische stoffen energie reflecteren en organische stoffen energie absorberen en ontdekte dat hij met het afwisselen van lagen organisch en anorganisch materiaal gestagneerde energie (DOR= Dead Orgone) kon omzetten in vitale levenskracht (POR=(Positive Orgone). Reich ontwikkelde de zogenaamde Orgone accumulator, een kast opgebouwd uit afwisselende lagen metaal en hout waarin hij zieke cliënten met succes behandelde. Met zijn ontdekking van een vrije stroom aan energie was hij zijn tijd ver vooruit. Einstein, noemde zijn accumulator na eigen onderzoek aanvankelijk een ‘bom in de fysica’ maar trok dat later weer in.

Wilhelm Reich
Wilhelm Reich
Orgone accumulator
Orgone accumulator

Op de vlucht

 

 

Reich ontvluchtte nazi-Duitsland dat niet gecharmeerd was van zijn opruiende ideeën over vrije (seksuele) energie en kwam via Scandinavië uiteindelijk terecht in Amerika. Daar sloegen zijn producten en therapieën aan totdat ze door de Food and Drug Administration verboden werden. Reich die zich daar tegen verweerde, belandde na een oneerlijk proces in de gevangenis waar hij kort voor zijn voorwaardelijke vrijlating op onduidelijke wijze stierf. In 2013 verscheen in er Duitsland een film over dit merkwaardige proces (‘The Strange Case of Wilhelm Reich’). 

Fragment uit de film 'The strange case of Wilhelm Reich': Arrestatie Reich met op de achtergrond zijn 'Cloudbuster'.
Fragment uit de film 'The strange case of Wilhelm Reich': Arrestatie Reich met op de achtergrond zijn 'Cloudbuster'.

Inspiratie

 

 

Reich’s orgone accumulator inspireerde vele schrijvers en kunstenaars. Amerikaanse schrijvers uit de Beat-generation zoals Jack Kerouac, William S. Burroughs en Allen Ginsberg gebruikten de accumulator en schreven er over in hun romans. Meer enthousiaste gebruikers waren Norman Mailer, J.D. Salinger, Saul Bellow, Paul Goodman, Dwight MacDonald, Robert Anton Wilson, Sean Connery en Jack Nicholson. Woody Allen parodieerde de accumulator als ‘orgasmatron’ in zijn film ‘Sleeper’ uit 1973 en Kate Bush bezong in ‘Cloudbusting’ de relatie tussen Wilhelm Reich en zijn zoon die in de woestijn van Arizona samen een regenmachine (cloudbuster) bouwden.

In dit filmpje van Kate Bush uit 1985 wordt het verhaal over Wilhelm Reich verteld vanuit het perspectief van zijn zoon Peter. Het is het verhaal over een strijd die we als mensen nog altijd leveren en die gaat over het uitbuiten en controleren van onze vitale levenskracht door de heersende klasse.  Donald Sutherland is hier Wilhelm Reich en Kate Bush is zijn zoon Peter.

Van orgone naar nulpuntenergie

 

 

Reich’s werk werd in de jaren 60 voortgezet door de ruimdenkende wetenschapper Dr. Nikolai Kozyrev (1908-1983) die het bestaan van orgone energie bevestigde. Na de val van de Sovjet-Unie hebben duizenden wetenschappers het werk van Reich en Kozyrev aan weerszijden van het IJzeren Gordijn voortgezet wat er uiteindelijk toe leidde dat de reguliere wetenschap langzaam aan erkende dat er zoiets bestaat als ‘zwarte materie’, ‘vacuum flux’of ‘nulpuntenergie’ die allemaal datgene lijken te beschrijven wat Reich al ontdekt had onder de noemer van ‘orgone’.

Van orgone naar orgonite

 

 

Rond de milleniumwisseling  ontwikkelde zich vanuit Amerika een innovatief product gebaseerd op het intellectuele erfgoed van Reich. Het echtpaar Don en Carol Croft was één van de eersten die er bekendheid aan gaf in navolging van de ontdekker Franz Welz die het orgonite noemde. Zij ontdekten dat orgone energie constant werd afgegeven door metaaldeeltjes (anorganisch) in kunsthars (organisch) te gieten. En dat aan die energie een specifieke werking en/of versterking meegegeven kon worden door er edelstenen of mineralen aan toe te voegen die elk hun eigen trillingsfrequentie toevoegen aan de orgone energie. De innovatie was drieledig: 1. Op deze wijze konden kleinere orgone generatoren gemaakt worden. 2. Deze generatoren konden los van hun omgeving DOR omzetten in POR. Bij de accumulator van Reich kon DOR alleen in POR omgezet worden als de omgeving van de accumulator vol POR-energie was. In een stedelijk gebied met veel DOR functioneerde de accumulator dus niet. 3. De toevoeging van edelstenen en/of mineralen leverde de mogelijkheid op om te differentiëren in de ‘kleur’en sterkte van orgone energie.